FAQ - Wij zijn de Walvis • We Are the Whale
Waarom is de Walvis zwart?
Het antwoord is eenvoudig. Zwart geldt als de donkerste kleur die er is en wordt in veel spirituele tradities geassocieerd met diepgang, kracht en bescherming. Het diepste zwart heeft iets mysterieus. Ieder legt zijn laag zwart, je kan niks verkeerd doen, er is geen kunnen aan. Elke verfstreek is mooi. Het is een uiterst solidaire, collectieve en toch individuele handeling. Een ritueel van wassen en beschermen. Keer op keer op keer hetzelfde doen brengt rust.
Why is the Whale black?
The answer is simple. Black is considered the darkest color there is and in many spiritual traditions is associated with depth, strength, and protection. The deepest black has something mysterious about it. Everyone applies their own layer of black; you cannot do anything wrong, no skill is required. Every brushstroke is beautiful. It is an extremely solidary, collective, yet individual act. A ritual of washing and protecting. Doing the exact same thing time and time again brings tranquility
Hoeveel lagen zwart moet de walvis nog krijgen?
Het liefst oneindig veel, zoals de mysterieuze dieptes van de oceaan. Door de walvis laag op laag zwart te schilderen wordt zijn huid steeds consistenter, mooier ook, beter beschermd, zoals de romp van een schip. De walvis wordt hierdoor een ‘lijdensvanger’, een fabelachtig mooie sculptuur, een glanzende zwarte monoliet, verzamelaar van verhalen. De schilders worden opgenomen in een gemeenschap, maken deel uit van een collectief, de orde van de walvis, zeg maar een ‘Gesamtkunstwerk.
How many layers of black does the whale still need to receive?
Ideally infinitely many, like the mysterious depths of the ocean. By painting the whale black layer upon layer, its skin becomes increasingly consistent, more beautiful as well, and better protected, like the hull of a ship. Through this, the whale becomes a 'catcher of suffering', a fabulously beautiful sculpture, a shiny black monolith, a collector of stories. The painters are embraced by a community, becoming part of a collective—the order of the whale, a 'Gesamtkunstwerk' so to speak.
Welke walvissoort?
We staan hier bij een replica van een bultrug, 16 meter lang en 3 meter hoog. Hij weegt 1500kilo. De bultrug is de operadiva van de oceaan, zijn gezangen kunnen wel 6400 km ver reiken. De bultrug kan 65 minuten onder water blijven, eet tot vijfhonderd kilo inktvis en plankton per dag, buitelt en springt uit het water, maar wanneer hij strandt bezwijkt hij onder zijn eigen gewicht. De monarch der zeeën, de gigant zonder natuurlijke vijanden blijkt uiteindelijk een kwetsbare, verdwaalde ziel.
Which whale species?
We are standing here next to a replica of a humpback whale, 16 meters long and 3 meters high, weighing 1,500 kg. The humpback is the opera diva of the ocean; its songs can reach as far as 6,400 km. The humpback can stay underwater for 65 minutes, eats up to five hundred kilos of squid and plankton per day, leaps and tumbles out of the water, but when it strands it succumbs under its own weight. The monarch of the seas, the giant without natural enemies, turns out to be a vulnerable, lost soul after all.
Wat gebeurt er tijdens een schildersessie?
Bij aankomst is er koffie met een plakje quatre quart-cake en verwelkomt Wim de deelnemers en hun begeleiders. Dan start het schilderen. Zoals zeelieden werken aan de romp van een schip. Het schilderen van de walvis is dé basis van het project. Een eenvoudige, repetitieve en nederige handeling. In deze actieve ontmoeting worden kwetsbaarheden en sterktes gedeeld. Op het einde van de schilderbeurt worden de borstels uitgewassen, de schilderschorten uitgetrokken en nemen we afscheid. Wat er tijdens het schilderen gezegd en niet gezegd is blijft het geheim van de walvis. Het intense zwart is vanger van de gedeelde vreugde en verdriet.
What happens during a painting session?
Upon arrival, there is coffee with a slice of pound cake (quatre quart), and Wim welcomes the participants and their supervisors. Then the painting starts—like sailors working on the hull of a ship. Painting the whale is the core foundation of the project: a simple, repetitive, and humble act. In this active encounter, vulnerabilities and strengths are shared. At the end of the painting session, the brushes are washed out, the painting aprons are taken off, and we say goodbye. What was said and unsaid during the painting remains the secret of the whale. The intense black is the catcher of shared joy and sorrow.
Hoe is de walvis hier geraakt?
De walvis wordt met de grootste zorg op een dieplader gelegd en vervolgens door een vriendelijke vrachtwagenchauffeur naar de locatie gebracht. Er is geen uitzonderlijk vervoer nodig, alhoewel de lading op zijn zachtst gezegd ‘uitzonderlijk’ genoemd mag worden.
How did the whale get here?
The whale is placed with the utmost care onto a low loader truck and then transported to the location by a friendly truck driver. No special heavy transport permit is required, although the cargo may safely be called 'exceptional' to say the least
Leeft hij nog?
Onze bultrug is een interpretatie van een walvis, een nabootsing. Wanneer een walvis aanspoelt op een strand bezwijkt hij onder zijn eigen gewicht en sterft hij. Zelfs dan behoudt de walvis zijn aantrekkingskracht en komen kijklustigen foto’s nemen en selfies. Niemand lijkt te beseffen dat het om een kadaver gaat. Onze walvis ligt in een aangespoelde houding en heeft dus zijn laatste ademtocht uitgeblazen. Wij zijn er echter van overtuigd dat hij springlevend is in de verbeelding en in de hoofden van velen.
Is it still alive?
Our humpback whale is an interpretation of a whale, a replica. When a whale strands on a beach, it collapses under its own weight and dies. Even then, the whale retains its attraction, and onlookers come to take photos and selfies without realizing it is a carcass. Our whale lies in a stranded position and has thus drawn its last breath. However, we are convinced that it is alive and kicking in the imagination and minds of many.
Is de walvis mannelijk of vrouwelijk?
Dat weten we niet. Er zijn geen specifieke biologische kenmerken zichtbaar. Misschien is onze walvis wel non-binair, genderneutraal? Soms mannelijk, soms vrouwelijk, of iets tussenin… Het is voor ons belangrijk dat iedereen zich met de walvis kan vereenzelvigen ongeacht afkomst, huidskleur, religie, sociale klasse, opleidingsniveau, seksuele geaardheid, gender …
Is the whale male or female?
We do not know. No specific biological features are visible. Perhaps our whale is non-binary or gender-neutral—sometimes male, sometimes female, or something in between... For us, it is important that everyone can identify with the whale regardless of origin, skin color, religion, social class, education level, sexual orientation, or gender.
Hoe is het allemaal begonnen?
Inspiratiebron van ons project was de voorstelling van Wim Opbrouck ‘Ik ben de Walvis’ waarin hij de kwetsbaarheid – het leven, het levenseinde en de toekomst – van een bultrug bezingt. Voor zijn tentoonstelling ‘Openbare werken’ in het Dr. Guislain Instituut in Gent liet Wim een walvis bouwen. De louterende gesprekken en verhalen van de kwetsbare jongeren bij het schilderen van die walvis bracht ons op het idee dit verder uit te bouwen en in te zetten om mensen te laten reflecteren over hun eigen kwetsbaarheid en dat van de wereld waarin we leven.
How did it all begin?
The source of inspiration for our project was Wim Opbrouck's performance 'Ik ben de Walvis' ('I Am the Whale'), in which he sings about the vulnerability—the life, the end of life, and the future—of a humpback whale. For his exhibition 'Openbare werken' ('Public Works') at the Dr. Guislain Institute in Ghent, Wim had a whale built. The cathartic conversations and stories of vulnerable young people while painting that whale gave us the idea to expand this concept and use it to encourage people to reflect on their own vulnerability and that of the world we live in.
Kan je op de walvis staan?
De walvis is ijzersterk en kan veel brave zielen dragen. Het is echter niet de bedoeling dat er zomaar op de walvis geklommen wordt. Maar ook de bovenkant moet telkens weer opnieuw een beschermende laag verf krijgen. Daarom mogen de dappersten onder de schilders met verfborstel en verf de klim maken naar de top van de walvis.
Can you stand on the whale?
The whale is rock-solid and can carry many brave souls. However, climbing on the whale just like that is not intended. But the top side also needs a protective layer of paint time and time again. Therefore, the bravest among the painters are allowed to make the climb to the top of the whale with paintbrush and paint.
Wie heeft de walvis gebouwd?
De walvis werd gebouwd door atelier Zephyr in Berg (Tongeren). Het atelier bestaat meer dan 25 jaar met als zaakvoerster beeldhouwster Hedwig Snoeckx. Zephyr staat voor hyperrealisme met een ziel. De replica’s en reconstructies van mensen, dieren en voorwerpen zijn stuk voor stuk levensecht en met grote zorg vervaardigd. Zo ook onze bultrug.
Who built the whale?
The whale was built by atelier Zephyr in Berg (Tongeren), led by sculptor Hedwig Snoeckx for over 25 years. Zephyr stands for hyperrealism with a soul. The replicas and reconstructions of people, animals, and objects are all life-like and crafted with great care—as is our humpback.
Waar gaat de Walvis nog naartoe?
De Walvis zet zijn expeditie verder door het land. Na zijn vertrek uit Tongeren is hij reeds gepasseerd in Oostende, Kortrijk, Zwevegem, Pukkelpop, Lo-Reninge en Harelbeke. Nu kiest hij koers richting Gent. Daar zal hij opnieuw aanmeren om het publiek mee te nemen in zijn verhaal en beleving. De reis gaat stap voor stap verder, telkens met een nieuwe halte vol betekenis.
Where else is the Whale heading?
The Whale continues its expedition across the country. After departing from Tongeren, it has already passed through Ostend, Kortrijk, Zwevegem, Pukkelpop, Lo-Reninge, and Harelbeke. Now it sets course toward Ghent to dock once again and immerse the public in its story and experience. The journey continues step by step, each time with a new, meaningful stop.
Wat is het IOBZ?
Het Instituut voor Onderzoek van de Betovering der Zeeën onderzoekt de relatie van de mens met en tot de Noordzee op het snijvlak van kunst, wetenschap en economie. Wij willen zowel de betovering, de verrukking én de blijdschap als het ernstige en acute lijden der zeeën bestuderen en vertalen in een wervelend, inspirerend en creatief narratief. Neem hier een kijkje.
What is the IOBZ?
The Institute for Research on the Enchantment of the Seas investigates the relationship of humans with and to the North Sea at the intersection of art, science, and economics. We aim to study both the enchantment, delight, and joy as well as the severe and acute suffering of the seas, translating these into a dynamic, inspiring, and creative narrative.
Zijn er nog vragen?/Questions?
Heb je nog vragen, stuur een mail naar instituut@iobz.be
If you have any questions, you can send an email to instituut@iobz.be
